آخرین مطالب

پاسخ مدیرعامل گوگل به کارمندان این شرکت، درس مهمی برای همهٔ مدیران است!

اگر مدیرعامل یک شرکت باشید و از مدیران مجموعه خودتان بخواهید که کارمندانی با پایین‌ترین سطح عملکرد را به شما معرفی کنند، احتمالاً سوال بعدی که از شما پرسیده می‌شود این است که می‌خواهید با این اطلاعات چه کنید؟ مثلاً آیا قصد دارید همه این کارمندان را اخراج کنید؟ به هر حال، اخیراً این اتفاق در شرکت‌های بزرگ (به خصوص شرکت‌های بزرگ حوزه تکنولوژی) رخ داده است.

برای مثال، مدت کوتاهی پس از خرید توییتر توسط ایلان ماسک، این شرکت نیمی از کارمندانش را اخراج کرد و مدتی بعد، متا 11 هزار کارمند خودش را اخراج کرد. اما در گوگل، که گفته شده کارمندانی با عملکرد ضعیف شناسایی شده‌اند، اخراجی صورت نگرفته اما این اقدام باعث نگرانی کارمندان این شرکت شده است.

سوندار پیچای مدیرعامل گوگل اخیراً در جلسه‌ای دقیقاً با همین پرسش روبه‌رو شده و به گزارش Business Insider پاسخ پیچای به این سوال، درسی برای همه مدیران است (البته به دلیل اشتباه بودن آن).

پیچای به کارمندانش گفت: «پیش‌بینی آینده کار بسیار سختی است، پس متأسفانه نمی‌توانم برای آینده تعهدی به شما بدهم. کار سختی که در ماه‌های اخیر سعی کردیم انجام دهیم، انتخاب تصمیمات سخت، حفظ نظم، منطق و اولویت بندی مسائل بوده تا بتوانیم بهتر با طوفان‌ها روبرو شویم. به نظر من، تمرکز ما در حال حاضر باید همین مسئله باشد.»

پیچای، مدیرعامل یکی از بزرگترین شرکت‌های حوزه فناوری در جهان است. گوگل و شرکت مادر آن یعنی آلفابت بیش از 150 هزار کارمند دارند که بیشتر از 30 هزار نفر آنها در سال گذشته استخدام شده‌اند، چون این شرکت تصور می‌کرد رشدی که در زمان همه گیری کرونا تجربه کرده، ادامه‌دار خواهد بود. این واقعیت نشان می‌دهد که قدرت پیش‌بینی آیندهٔ مدیرعامل‌ها چقدر ضعیف است.

کارمندان گوگل نگران آینده شغلی خودشان هستند. این نگرانی به‌هیچ عنوان بی‌جا نیست، به‌خصوص با توجه به شرایط کنونی. مشکل این است که آیا کارمندان با شنیدن این حرف‌ها، پاسخ سوالشان را گرفته‌اند؟ اصلاً این حرف‌ها پاسخی به سوال آنها محسوب می‌شود یا خیر.

در مجموع تناقض‌های زیادی در این مساله مشاهده می‌شود از جمله این که گوگل قبلاً اعلام کرده بود که تصمیمات این شرکت در زمینه حفظ کارمندانش، بر اساس میل این شرکت به ایجاد یک محیط کار پایدار طولانی‌مدت انجام می‌شوند. در آن زمان، سوال این بود که کارمندان چطور و چه موقع به محیط اداره برمی‌گردند، اما نکته اصلی مثل قبل است یعنی این که کارمندان خواستار و شایسته‌ی پاسخ‌هایی قطعی هستند نه بلاتکلیفی و تردید.

بدیهی است که پیچای قادر به پیش‌بینی آینده نیست. اما سوال کارمندان این نبود بلکه سوال آنها این بود که آیا گوگل در موقعیتی هست که احتمال اخراج کارمندانش وجود داشته باشد یا خیر. حتی اگر مدیرعامل یک شرکت امکان پاسخ دادن به این سوال را نداشته باشد، می‌تواند جوابی بهتر از «نمی‌توانم آینده را پیش‌بینی کنم» به کارمندانش بدهد.

همچنین، جملاتی مثل «نمی‌توانم اینجا بنشینم و تعهدی درباره آینده به شما بدهم.» از جمله پاسخ‌هایی هستند که معمولاً وقتی سعی داریم وعدهٔ اضافه‌ای درباره سودهای هدف یا نقشه راه محصولات به تحلیلگران ندهیم، از آنها استفاده می‌کنیم. به‌علاوه چنین عباراتی را وقتی به کار می‌بریم که نگران وجود عوامل خارجی غیرقابل کنترلی هستیم که می‌توانند تأثیر چشمگیری بر تصمیمات ما داشته باشند.

چنین روشی برای شخصی مثل پیچای که به سبک مدیریت هم‌دلانه شناخته شده، بسیار بد است. این پاسخ برای شخصیتی مثل پیچای بیش از حد سرد و غیرمسئولانه به نظر می‌رسد. معمولاً این پاسخ‌ها وقتی شنیده می‌شوند که سوال پرسیده شده فرد را ناراحت کرده و مایل به پاسخ دادن به آن نباشد.

قطعاً نمی‌توان انتظار داشت که همیشه هر اطلاعاتی که خواسته شده را در اختیار دیگران قرار دهیم. پیچای هم در اینجا سعی کرده با کارمندان خودش صادق باشد، چون واقعاً خود او هم از آینده باخبر نیست. اما نکته اینجاست که وقتی به کارمندان اجازه سوال پرسیدن می‌دهید، باید پاسخی مناسب و محترمانه برای آنها داشته باشید. این یکی از درس‌های مهمی است که هر مدیری باید به آن توجه داشته باشد.

مطالب مشابه